search instagram arrow-down

Follow me on Facebook

Follow me on Twitter

Instagram

Fragment from my latest horror short story, Excutation. ________________________________________ #horrorstory #horrorshortstory #worthtoread #thriller #sycho #spookythings #spookyblack #spooky #scarything #scared #psychopath #psycho #midnightstories #lovehorrors #keepreading #horrors #horrormovies #horroraccounts #horroraccount #creepedout #americanhorrorstory #abandoned #writing #writersofinstagram #instawriter #instawriters #bookstagram #writing #author #shortstory
Tijd voor wat literaire goorheid op Instagram. Fragment uit een opkomend kortverhaal. __________________________________ #schrijversvaninstagram #schrijver #schrijven #dichtersvaninstagram #schrijvers #gedicht #woorden #gedichten #dichter #poezie #dichten #poetry #versje #poëzie #woordkunst #dichters #kunst #gedachten #writersofinstagram #writer #taal #poetsofinstagram #nederlands #liefde #cobyschrijft #instawords #gedichtenopinstagram #gedachtenopinstagram #dichtersopinstagram #zaterdag
Morning reflection. _________________________________________ #nofilter #nofilters #bodypositive #bodypositiveyoga #bodypositivemovement #selflove #bodypositivity #yoga #selfcare #photooftheday #curvyfashionista #thepowerisyou #motivation #loveyourself #instagood #effyourbeautystandards #night
En daarin zijn ze fout. _________________________________________ #positief #positiefblijven #positiefdenken #positivevibes #quote #motivatie #geluk #stoermetibd #sterk #quotevandedag #onedayatatime #inspirerendequote #genieten #depressie #positiviteit #positiviteitvoorelkedag
Smiley in a rock at @foam_amsterdam. _________________________________________ #foammuseum #amsterdam #foam #foammuseumamsterdam #photography #art #museum #photographymuseum #foammagazine #photooftheday #photo #netherlands #exhibition #visualsoflife #traveldiaries #myfeatureshoot #lensculture #holland #gordonparks #gallery #fotografia #foamamsterdam #filmisnotdead #youthculture #youth #vscohub #vsco #visualart #visual #vicemagazine #foamamsterdam

“Amai, zijt gij aan bodybuilding beginnen te doen of zo?”

Neen,” antwoordde ik. “Ik heb gewoon strategisch verdeeld vet.

De talrijke opmerkingen over mijn tonneke hadden niet volstaan. En ook het feit dat ik niet meer in mijn hemden paste, volstond niet als waarschuwing. Uit nonchalance behield ik daarom mijn ongezonde eetgewoontes, en schranste en dronk ik er maar op los. In de plaats van spieren te kweken had ik een attitude van zorgeloosheid over mijn lichaam gecultiveerd, waardoor al die alarmsignalen van me afgleden als water van een ganzenveer. Ganzenveren zijn dan ook erg vet. Ganzen ook. Net zoals ik dat toen was.

Desondanks herinner ik me exact het moment waarop ik moest toegeven: “Deze keer ben ik er écht over gegaan.” Het was het moment waarop het onomkeerbaar te laat was. Ik kwam uit de douche en stond me voor de spiegel af te drogen toen ik plots paarse strepen in m’n zij zag. Het lukte me niet om ze weg te vegen, daar ze te diep in m’n huid gegroefd zaten. Striemen, besefte ik na een fase van ongeloof. Ik was zo uitgezet dat ik striemen gekregen had.

Terwijl ik mezelf in de spiegel aankeek, voelde ik een onzekerheid opwellen die ik sinds mijn tienerjaren niet meer gevoeld had. Waarom niet? Wel, pas in m’n tienerjaren had ik de veerkracht gevonden om geen moer te geven over de snedige commentaren die m’n medeleerlingen gaven over m’n lichaam. Al van kindsbeen af was ik er namelijk om gepest geweest, zoals zoveel kinderen: mijn veel te zwaarlijvige lijf.

Jaren later pas besefte ik dat die golven van pesterijen bijgedragen hadden aan mijn zelfontwikkeling. Enkel door herhaaldelijk de golven te trotseren leer je surfen. Met andere woorden, het positieve gevolg van die pestpartijen was dat ik als persoon sterker geworden was. Ik had geleerd me te verweren tegenover m’n pesters en om mijn gevoel van eigenwaarde van niemand anders te laten afhangen dan mezelf. Sindsdien had ik niemands bevestiging meer nodig. Besloot iemand me negatief te bejegenen? “Dan vergiftigen ze maar hun eigen karakter,” nam ik me schouderophalend voor. “Het mijne zullen ze er alvast niet meer mee breken.”

Toen ik echter voor het eerst met de realiteit van mijn gestreepte lichaam geconfronteerd werd, realiseerde ik me dat “elk voordeel zijn nadeel heb” (om het met een omgedraaide Johan Cruijff te zeggen). Mijn je-m’en-foutisme had als negatief gevolg gehad dat ik mijn lichaam verwaarloosd had en daardoor onherstelbaar beschadigd. Toen kon ik de tekenen echter niet meer negeren. Ze stonden als geselwonden in m’n lichaam gestriemd.

Om een  lang verhaal kort te maken, nam ik meteen daarna mijn verantwoordelijkheid  en verloor ik 25 kilogram op 6 maanden tijd. Soep en joggen doen wonderen. Trots op mijn verwezenlijking bereikte ik onderweg tevens een mindset waarin ik mijn lichaam op z’n minst oké vond. Meer dan ‘oké‘ zal het wellicht nooit worden. Wie ooit om z’n uiterlijk gepest is geweest, weet immers dat je die onzekerheid voor de rest van je leven met je meezeult. Maar oké is op z’n minst… Tja, oké.

Enkele maanden na mijn vermageringskuur stond ik zonder kleren uit bed op en keek ik mijmerend uit het raam naar buiten. Vanuit datzelfde bed riep mijn vriendin: “Blijf eens staan, de lichtinval is mooi.” Toen nam ze de foto nam die bovenaan deze blogpost prijkt. Minutenlang keek ik ernaar, vertwijfeld en onzeker, tot ik ineens dat verloren sentiment van zorgeloosheid weer herwon. Vermits ik zo hard aan m’n eigen lichaam gewerkt had, welde het op dat moment tot mijn verbazing op met terugwerkende kracht.

Weet je…” zei ik daarom tegen m’n vriendin. “Die foto is best oké. Je mag ‘m op Instagram plaatsen als je wilt. Ik denk dat ik hetzelfde ga doen.”

Waarom besloot ik om die foto publiek te maken? Alvast niet omdat ik op dat moment trots was op m’n lichaam of omdat ik geen schrik had voor de reacties. Integendeel, het was om het opnieuw te leren. Om opnieuw trots te herwinnen op mijn eigen termen. Om me opnieuw niets meer aan te trekken van wat anderen over me dachten. Kortom, om mijn onzekerheden en mijn angsten te overwinnen.

Uiteraard had ik, alvorens die foto te posten, even nagedacht over de mogelijke gevolgen. Desondanks zijn er altijd consequenties die niet te overzien zijn. Wat ik intussen geleerd heb, is dat als je in het middelbaar lesgeeft, dat leerlingen alles vinden. Op een keer gaf ik een opdracht waarbij m’n rakkers van leerlingen anoniem antwoorden op het bord konden laten projecteren. In een mum van tijd verschenen er opmerkingen à la “Mooie naaktfoto op Instagram!” vergezeld door de onderhavige foto. Opmerkzaam zijn ze wel.

Ik herinner me vooral de uitdagende blikken van de leerlingen in kwestie. De schavuiten. Naar mijn aanvoelen straalden hun ogen iets uit à la: “Haha, we hebben ‘m! Nu breekt hij!” Tot hun verbazing barstte ik echter in lachen uit. Onmiddellijk besloot ik de rollen om te draaien en de les om te buigen naar een heikel thema voor jongeren: body positivity. Daarna deed ik volstrekt schaamteloos mijn relaas van hierboven.

Maar meneer,” vroeg één van m’n leerlingen achteraf verward. “Vindt ge dat dan niet raar dat iedereen u zo kan zien?”

Neen,” antwoordde ik. “Anders had ik die foto niet op Instagram gezet. Wie hem ziet en wat die ervan vindt – het kan me gestolen worden.” Dat leken de leerlingen maar moeilijk te begrijpen. Al zeker de binnen de context van de kinderjaren waarin ik talloze malen gepest ben geweest omwille van m’n overgewicht.

Mijn zwakte is mijn schild,” gaf ik daarom mee als afsluiter. “Pesters willen ons pakken op die punten waar we het meeste pijn hebben. Wel, wees ze voor. Als je je onzekerheden met trots draagt en laat zien dat ze je er niet mee kunnen kwetsen, dan hebben pesters er niets aan. En dan win je.”

Die boodschap bleef hangen. Ik hoop dat m’n gepeste leerlingen eruit leren dat ook zij de kracht hebben om hun zwaktes als schild te gebruiken. In de tussentijd ben ik van plan om zelf het goede voorbeeld te geven. Vorige week begon ik te fitnessen. Misschien plaats ik van de resultaten wel een foto op Instagram, nog meer ontbloot dan de vorige.

Vond je deze blogpost interessant en/of goed geschreven? Dan kunnen mijn filosofisch getinte romans voor jou misschien wel een leuke literaire uitdaging zijn! 

De Ziener

Wanneer Isaac Newcomb een hardnekkig theoretisch computerprobleem oplost, wordt zijn kwantumcomputer alwetend. Maar wat als Newcombs geesteskind op de hoogte is van informatie die al zijn geliefden in gevaar brengt? Kan hij nog iets aan het noodlot verhelpen of is iedereen – Newcomb inclusief – gedoemd?

€22,50

Palmloos Gebed/Massamoord Refrein

Wanneer religiewetenschapper Simon Goldstein een religieus visioen ontvangt, slaan de twijfels toe. Zetten zijn geliefde abrahamitische religies aan tot geweld en zelfmoordterrorisme? En zal hij aan hun lokroep kunnen weerstaan?

€21,50

Advertisements
Leave a Reply
Your email address will not be published. Required fields are marked *

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

%d bloggers like this: