search instagram arrow-down

Follow me on Facebook

Follow me on Twitter

Instagram

So I have ADHD now? _______________________________________ #stories #writersofinstagram #poetry #writersofig #wordporn #thoughts #inspirationalquotes #instawriters #writeaway #love #yourquote #wordsofwisdom #qotd #igwriters #writersofindia #writing #igwritersclub #story #ttt #poetrycommunity #words #poems #writer #poem #wordgasm #author
I don’t always do #selfie, but when I do, I make it hipster af @ the #cisternerne of Denmark. ___________________________________ #copenhagen #denmark #copenhagen🇩🇰 #copenhagensworld #visitcopenhagen #københavn #copenhagenlife #visitdenmark #copenhagenheat #wonderlustcopenhagen #travelgram #living_europe #instagood #govisitdenmark #travel #topeuropephoto #topcopenhagenphoto #photography #passionpassport #nyhavn #lifeofdenmark #instadenmark #ig_europe #featuremevisitcopenhagen #europe_vacations #cozycopenhagen #copenhagenbible #beautifuldestinations
Tijd voor wat literaire goorheid op Instagram. Fragment uit een opkomend kortverhaal. __________________________________ #schrijversvaninstagram #schrijver #schrijven #dichtersvaninstagram #schrijvers #gedicht #woorden #gedichten #dichter #poezie #dichten #poetry #versje #poëzie #woordkunst #dichters #kunst #gedachten #writersofinstagram #writer #taal #poetsofinstagram #nederlands #liefde #cobyschrijft #instawords #gedichtenopinstagram #gedachtenopinstagram #dichtersopinstagram #zaterdag
Morning reflection. _________________________________________ #nofilter #nofilters #bodypositive #bodypositiveyoga #bodypositivemovement #selflove #bodypositivity #yoga #selfcare #photooftheday #curvyfashionista #thepowerisyou #motivation #loveyourself #instagood #effyourbeautystandards #night
En daarin zijn ze fout. _________________________________________ #positief #positiefblijven #positiefdenken #positivevibes #quote #motivatie #geluk #stoermetibd #sterk #quotevandedag #onedayatatime #inspirerendequote #genieten #depressie #positiviteit #positiviteitvoorelkedag

9591 minuten, 160 uur of 6,6 dagen. Dat is de totale ‘bewerkingstijd’ (een technische term voor bloed, zweet, tranen, liefde, frustratie, mentale energie, enzovoort) die ik volgens de eigenschappen van het document ‘Voor Altijd Geleden’ al heb geschreven aan m’n toekomstige novelle. Deze versie, zo staat er ook, is blijkbaar revisie 141. Dat klinkt veel, maar toch weet ik zelf dat het er eigenlijk iets meer zijn. De uren die ik er de afgelopen 4 dagen heb ingestoken (met 12 en een halve pagina als resultaat), die zijn namelijk verloren gegaan – samen met m’n graadplanning voor het middelbaar onderwijs en de blauwdruk van zo’n 30 blogs.

Een ander zou wellicht hemel en aarde verzetten om de schade te beperken, maar intussen doe ik zelfs de moeite niet meer om nog een verloren versie van m’n werk op te delven, wanneer m’n computer weer eens flipt. Eén reden daarvoor is technisch. Ik heb al te veel artikels gelezen die me beloofden dat ik in de catacomben van m’n computergeheugen nog een opgeslagen versie van m’n verloren pareltje zou kunnen redden, om dan slechts in een limbo van obscure opslagplaatsen terecht te komen en daar toch niets te vinden.

De andere reden is… Eerder filosofisch. De afgelopen maanden heb ik me namelijk sterk verdiept in de Griekse levensfilosofie van het stoïcisme. Hier een samenvatting van deze alomvattende levenshouding geven zou ons uiteraard te ver leiden, maar een van de speerpunten is alvast een gevoel van belangeloosheid bij dingen die buiten onze controle liggen, misschien zelfs onverschilligheid, en een aanvaarding van alles wat noodzakelijk is. De stoïcijnen spreken over ‘amor fati’ – een liefde voor het lot. Nergens wordt dat zo duidelijk als in hun omgang met de dood. Denk eraan dat je zal sterven, zeggen de stoïcijnen – ‘memento mori’. En misschien nog veel pakkender, denk eraan dat iedereen waarvan je houdt ook zal sterven. Zo schrijft Seneca:

Laten we voortdurend zowel zoveel mogelijk aan onze eigen sterfelijkheid denken als aan die van wie we graag zien… Nu is het tijd voor jou om na te denken, niet enkel dat alle dingen sterfelijk zijn, maar ook dat hun sterfelijkheid aan geen strikte wet onderhevig is. Wat op eender welk moment kan gebeuren, kan vandaag gebeuren.

Het devies ‘kill your darlings’ (een uitspraak die volgens Slate afkomstig is van ArthurQuiller-Couch) hangt als een zwaard van Damocles boven het hoofd elke schrijver. Maar soms sterven ze ook vanzelf, die schrijfschatjes van ons – wanneer je computer de recentste versie van jouw pennenvrucht weer eens naar de vergeetput stuurt bijvoorbeeld. En hoewel ik mezelf de afgelopen maanden als een goede stoïcijn gedragen heb en me voortdurend voor ogen heb gehouden dat alles en iedereen waar ik van hou zo kan doodgaan, had ik daarbij nooit aan m’n kinderen op papier gedacht – en god, wat kan je die ook graag zien.

Maar kijk, ze zijn er dus niet meer… Die versie van m’n boek zal nooit iemand lezen. Die 30 blogs evenmin. Zoals het een echte stoïcijn betaamt, probeer ik er niet rouwig om te zijn, aangezien ik er toch niets aan kan veranderen. Wat zo’n stoïcijn dan ook doet, is niet bij de pakken blijven zitten maar gewoon verder doen, live to fight another day. In mijn geval betekent dat: die twaalf pagina’s en dertig blogs gewoon opnieuw schrijven. Zoals de oer-stoïcijn Epictetus zegt: “Elke tegenslag is een kans om aan zelfonderzoek te doen en onze innerlijke vaardigheden te ontwikkelen.” Daarom probeer ik dankbaar te zijn, omdat ik weet dat die twaalf verloren pagina’s een meer geoefend schrijver van gemaakt hebben, me hebben getraind om iets moois te creëren – en dat ik nu een nieuwe kans krijg om die vaardigheid te ontplooien.

Maar zelfs als die twaalf pagina’s en dertig blogs opnieuw geschreven zijn, dan nog moet ik er volgens de Stoa vrede mee nemen dat ze op elk moment weer kunnen verdwijnen. Daarop moeten we op elk moment voorbereid zijn. Voortaan zal ik van elke passage die ik schrijf al op voorhand afscheid nemen, zelfs als ze blijft, zodat ik niet hoef te treuren wanneer het onvermijdelijke dan toch gebeurt. Dan kan ik in de toekomst meteen doen wat ik nu doe: de as uitstrooien van dode schrijfuren, de grond in m’n dorre hoofd weer vruchtbaar maken en daar dan weer iets moois laten bloeien – een blog over loslaten, bijvoorbeeld, en stoïcisme.

Advertisements
Leave a Reply
Your email address will not be published. Required fields are marked *

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: